Gedragswetenschappelijke do’s & don’ts bij verkeerseducatie

Tijdstip: 11:15

Spreker: Dirkje van der Ven

Jaarlijks gaat er enorm veel energie zitten in het organiseren van verkeerseducatie. Het vormt immers de basis voor verkeersveilig gedrag. Toch wordt verkeerseducatie vaak nog niet vanuit gedragswetenschappelijk perspectief bekeken.

Tenminste 95% van alle keuzes die we maken gaan automatisch of onbewust. Zeker in het verkeer zie je dat sterk terug. We handelen zo sterk op de automatische piloot dat belangrijke bewuste informatie over de gevaren in het verkeer niet in ons op komt. Met alleen informeren en bewustwording komen we er dus niet. Er is meer nodig om ook daadwerkelijk een gedragsverandering te bewerkstelligen.

De rol van voorbeelden is bijvoorbeeld enorm sterk. Hoewel algemeen bekend is dat het goede voorbeeld geven een belangrijke beïnvloedingsfactor is, wordt nog te weinig aandacht besteed aan het verkeerde voorbeeld. Om mensen te confronteren met hun gedrag gebruiken we van nature veel slechte voorbeelden: “bijna iedereen rijdt wel eens te hard” of “89% van de automobilisten gebruikt wel eens een smartphone in het verkeer”. De kans dat dit soort boodschappen aanslaan is echter klein. Sterker nog: psychologisch gezien zouden ze een averechts effect moeten hebben.

Op welke manier kunnen we dit soort informatie wél effectief insteken? Wat zijn belangrijke do’s en don’ts? Hoe krijgen we verkeersdeelnemers intrinsiek gemotiveerd om het juiste te doen? En hoe zorg je ervoor dat verkeerseducatie een duurzamer effect heeft? In deze sessie duiken we in de psychologie achter beïnvloeding door verkeerseducatie.

Bovenstaande insteek is in de praktijk gebracht tijdens een aantal bijeenkomsten met uitvoeringspartners van het ROF Fryslân.


SPV thema: Kwetsbare verkeersdeelnemers, Onervaren verkeersdeelnemers, Afleiding in het verkeer