Kinderen in verkeer: "zijn ze veilig?"

Waarom deze sessie?

Jaarlijks vallen er zo'n tien tot vijftien verkeersdoden en meer dan 1000 ernstig verkeersgewonden onder kinderen van 11 jaar en jonger. Dit is slechts een klein aandeel van het totale aantal verkeersslachtoffers. Toch is de 'letsellast' van deze slachtoffers relatief groot, omdat zij nog een heel leven voor zich hadden, of nog heel lang moeten leven met een mogelijk blijvend letsel.

Wat vindt u, zijn onze kinderen veilig in het verkeer? En hoe ver moeten we gaan om hun veiligheid te vergroten?

Wat gaan we doen? Debat!

Dit is uw kans om over dit onderwerp mee te debatteren! Tijdens de
workshop worden de volgende stellingen bediscussieerd:

  •  Is het Nederlandse verkeer veilig genoeg voor kinderen?

Ed van Beeck vindt van niet en gaat hierover een debat
aan met Henk Stipdonk die vindt dat verkeersveiligheid van
kinderen inmiddels op een zeer hoog niveau ligt en kinderen dus geen prioriteit zijn wat betreft verkeersveiligheidsbeleid.

U bepaalt wie de winnaar is van dit debat!

  • Hoe ver moeten we gaan om de veiligheid van kinderen in het verkeer te vergroten?

William Kramer en Saskia Kluit gaan hierover met elkaar in debat met als specifiek onderwerp 'de fietshelm'. We zijn ook benieuwd naar uw mening over dit onderwerp en in een tweede ronde wordt u dus van harte uitgenodigd om hierover mee te discussiëren.

Hieronder alvast een voorproefje....

In het eerste filmpje van Medisch Contact over kindveiligheid pleit William Kramer voor het gebruik van een fietshelm. In het tweede filmpje reageert Saskia Kluit op de volgende stelling die we haar hebben voorgelegd: "Moeten we de fietshelm voor kinderen:

  • verplichten,
  • stimuleren,
  • ontmoedigen
  • verbieden

en waarom?

Wie zijn er bij deze sessie betrokken?

Ed van Beeck is Universitair Hoofddocent Maatschappelijke Gezondheidszorg bij het Erasmus MC. Hij is Sociaal-Geneeskundge, Arts M&G (Maatschappij en Gezondheid). Hij is sinds 1985 onderzoeker op het gebied van veiligheid met als aandachtsgebieden: 1) ongevallenpreventie bij kinderen en ouderen 2) economische evaluatie van letselpreventie en traumazorg en 3) patiëntveiligheid. Op deze terreinen heeft hij een onderzoekslijn ontwikkeld en diverse landelijke en internationale studies geleid. Hij is in 1998 gepromoveerd op het proefschrift "Injuries: a continuous challenge for public health". Hij is lid van de Taskforce Kinderveiligheid en de wetenschappelijke adviesraden van de Nederlandse Brandwonden Stichting en de Landelijke Trauma Registratie van het Landelijk Netwerk Acute Zorg.

Henk Stipdonk studeerde Natuurkunde in Leiden en werkte daarna ruim 18 jaar bij Rijkswaterstaat aan verkeerstheorie en scheepvaartveiligheid. Hij gaf leiding aan diverse afdelingen, onder andere op het gebied van verkeersveiligheid, kennismanagement en
verkeersbeheersingssystemen. Sinds 2004 geeft hij leiding aan het
planbureau verkeersveiligheid van de SWOV. Het planbureau werkt
aan balansen, verkenningen en modelontwikkeling voor de
verkeersveiligheid. Ook de kwaliteit van gegevens over ongevallen,
mobiliteit en de veiligheidskenmerken van die mobiliteit zijn voor
het planbureau zeer belangrijk. Sinds enkele jaren doet het planbureau ook onderzoek naar ongevallen door middel van
dieptestudies, en onderzoek met geïnstrumenteerde fietsen. In 2013 promoveerde Henk in Delft op een proefschrift getiteld "road
safety in bits and pieces" over onderzoek naar modelontwikkeling
voor verkeersveiligheid.

Saskia Kluit werkt sinds 2009 bij de Fietsersbond als teamhoofd en sinds 2011 als adjunct-directeur. Saskia heeft zich in haar werkt vaak begeven op het snijvlak van inhoud en communicatie.
Niet alleen de inhoudelijke boodschap telt maar ook de manier waarop je mensen kunt overtuigen van de relevantie van je ideeën. Ze bepleit een zorgzame en zorgvuldige benadering van verkeersveiligheid, waarbij risico en effect integraal afgewogen worden. Ze heeft 2 zonen en woont in Utrecht.

William Kramer is sinds 1997 als kinderchirurg-kindertraumatoloog verbonden aan het Universitair Medisch Centrum Utrecht (UMCU). Daarnaast vervult hij verschillende nevenfuncties. Zo zit hij sinds 2004 als raadslid in de Gezondheidsraad en is hij sinds 2008 vice voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Kinderchirurgie. In 2011 heeft hij de Edgar Doncker Kindergeneeskunde Prijs ontvangen voor zijn grote inzet voor kinderveiligheid en het voorkomen van ongevallen bij kinderen.